|
|
Ja, stil… dat is het hier de laatste tijd.
Het laatste nieuws dat ik met jullie deelde was de geboorte van ons neefje Luuk, die inmiddels alweer 7 weken oud is. Wat gaat het toch snel. De enige echte reden van de stilte hier is de drukte. Zo blijft niet alleen deze site liggen, maar staat alles wel een beetje op een laag pitje. 
Op 13 december hebben we op de vliegbasis van Eindhoven afscheid genomen van Danny die voor een half jaar op missie is naar Afghanistan. Inmiddels is dat dus ook alweer 5 weken geleden. En eigenlijk ook maar weer pas 5 weken geleden, want soms voelt het alsof dat afscheid alweer veel langer geleden is. Vooral voor Ellen lijkt het veel langer. We proberen er zoveel mogelijk voor haar te zijn en haar te helpen waar nodig. Er alleen voorstaan met twee van die kleine hummeltjes is een hele opgave. Maar ook voor Danny zal het niet meevallen om zover van het gezin te verblijven. Het hele begin van Luuk te moeten missen en Emma die inmiddels aardig begint te babbelen. We slepen ze er wel doorheen.
De feestdagen hebben we bij familie en vrienden doorgebracht. Met soms wel wat emotionele momenten, maar ik kijk er met plezier op terug.
Verder probeer ik ook steeds tijd vrij te maken voor mijn webwinkel, maar helaas ben ik nog niet zover dan ik wilde zijn. Hopelijk gaat daar de komende tijd verandering in komen zodat ik ook wat meer kan gaan adverteren e.d. De zin is er in ieder geval, nu nog de rust en tijd…
Met Liënne en Fenn gaat het goed. Liënne mag bijna naar school, daar zijn we allemaal wel aan toe geloof ik En Fenn, tsja… boefje eerste klas, maar het is zo’n schatje met af en toe wel wat momentjes waar je U tegen zegt Hoort er allemaal bij! We genieten van het stel.
Ik probeer vanaf nu ook dit blog weer wat up-to-date te houden, foto’s van de afgelopen maanden volgen nog
Vanochtend vroeg rond 03.30 uur liet hij zich zien, ons neefje Luuk!
Wat een heerlijk kereltje!!!
 
En Liënne en Fenn zijn super trots op hun neefje.Liënne heeft zelfs vanmiddag tegen Sinterklaas gezegd dat Luuk in het boek geschreven moest worden. Uitgelegd dat het haar nieuwe neefje was en om Sinterklaas erbij te helpen heeft ze hem een stift aangereikt
Ja hoor, we zijn er nog!
Wat een drukke tijd, opstarten van een webwinkel, huishouden, werken, werken, werken, sociale aangelegenheden, Sint enz..
Maar alles gaat goed hoor, Liënne is inmiddels helemaal gewent aan haar bril. Ze doet deze goed op en we merken aan haar dat het echt nodig was. Wat een ander meisje hebben we erdoor gekregen. Ze kan beter spelen, is minder snel boos en is wat rustiger. Heel fijn dus.
Ook met Fenn gaat het goed. Hij heeft een paar weken terug een echo gehad ter controle van zijn niertje en vorige week werd er door het ziekenhuis gebeld dat alles er normaal uit zag. Helemaal goed dus. Voorlopig even geen ziekenhuisbezoekjes op de planning.
Verder dus druk met het opstarten van mijn webwinkel. Ik ben op 7 november j.l. online gegaan. De basisproducten zijn inmiddels te vinden op de site maar er moeten ook nog een heleboel artikelen ingevoerd worden. Dit staat vaak in de planning op de avonden, maar helaas komt het er ook vaak niet van omdat we blij zijn als we ‘s avonds zitten. Daar komt ook bij dat Stefan de laatste maanden veel weg is ‘s avonds. Op maandag moet hij naar school en de rest van de week gaat hij vaak helpen bij mijn neef die zijn huis aan het verbouwen. Als ik dan de tafel afgeruimd heb, de afwas weggewerkt en de kinderen op bed heb liggen is de zin om de laptop aan te zetten vaak ver te zoeken. Komt ook bij dat de laptop vaak niet zo’n zin heeft en steeds uitvalt. Maar dat wordt opgelost, want morgen gaan we even op pad voor een nieuwe laptop.
De webwinkel is te vinden op: http://www.taartendingen.nl ! Reclame mag gemaakt worden hoor 
Wanneer er producten missen op de site, mail/bel gerust dan kijken we of we het voor je kunnen bestellen.
De afgelopen tijd zijn we ook druk in de weer geweest met Sinterklaas. We zijn naar de intocht geweest en we zijn al bij hem geweest (buurtvereniging) afgelopen dinsdag zijn we naar het Kasteel van Sinterklaas geweest en er staan nog 2 bezoekjes in de planning. En dan natuurlijk nog bij opa en oma en pakjesavond thuis. De kindjes zullen nog wel even stuiteren.
Verder wachten we in spanning op ons nieuwe neefje/nichtje. 6 december is de uitgerekende datum. We zijn erg benieuwd wanneer hij/zij zich aan de buitenwereld laat zien, we zijn namelijk erg nieuwsgierig.
Genoeg dus weer wat ons bezig houdt. Maar de rust is wel wedergekeerd. Ik zit weer lekker in m’n vel en geniet van mijn gezin.
Vandaag kregen we een telefoontje van de opticien, Liënne haar bril was binnen. Toen ik thuis kwam uit mijn werk ben ik hem met haar op gaan halen. In eerste instantie wilde ze hem niet op, ik heb hem dus maar even lekker in het doosje laten zitten tot thuis. Daar wilde ze hem wel op en volgens mij merkte ze wel meteen dat ze er beter door zag. Het is nog wel even wennen en ze zit er nog veel me haar handen aan, maar dat komt vast helemaal goed!!
En zeg nou zelf, het staat haar toch prachtig???
Dat het opvoeden van kinderen niet vanzelf gaat is algemeen bekend. Maar op het moment is mijn emmertje wel een beetje vol. Eigenlijk is het emmertje een beetje overgelopen.
Ik hou van mijn kinderen en zou ze voor geen goud meer willen missen. Maar soms, heel soms, verlang ik naar een weekje rust. Even geen zorgen. De situatie van Liënne maakt het er niet makkelijker op. Er is de laatste tijd veel op haar afgekomen; ze moet een bril omdat ze niet goed ziet (-2,50 / -3,00) en ze is inmiddels gestart met incontinentietherapie. Daarbij komt natuurlijk dat ze “lekker” in de peuterpuberteit zit. Ze is me ontzettend aan het uitproberen en het vreet energie.
Het zindelijk worden zie ik helemaal niet (meer) zitten. Vorige week heeft ze op het kinderdagverblijf 9! keer in haar broek geplast. Het vreemde is dat ze het tussendoor ook goed doet, ze kàn het dus wel. Als de leidster haar aanspreken op het broekplassen haalt ze haar schouders op. Er wat van zeggen maakt totaal geen idruk op haar. Thuis zetten we haar nu regelmatig op de wc en ik moet zeggen dat het thuis ook vrij goed gaat. Vanuit de incontinentietherapie hebben we een beloningskalender meegekregen. Voor ieder plasje op de wc krijgt ze een stickertje. Als het een keer mis gaat moet het volgende stickertje over het vorige (ze moet er dus in principe 1 inleveren) en bij poepen op de wc krijgt ze 2 stickertjes. Als ze 7 stickertjes heeft geplakt mag ze een klein cadeautje uitzoeken. Wanneer ze in haar broek plast en we uitleggen dat ze zo geen stickertje krijgt en dus ook geen cadeautje haalt ze haar schouders op “dan maar geen sticker/cadeautje”. Heel veel effect lijkt dit dus ook niet te hebben. Maar goed, we willen de behandeling van het incontinentieteam natuurlijk niet in de weg staan. Ik begin steeds meer het idee te krijgen dat het iets medisch is, dat ze er echt niets aan kan doen dat ze in haar broek plast. Maar hoe kom je daar achter, je weet immers nooit wat er in zo’n koppie omgaat. Volgende week belt de therapeute om te vragen hoe de afgelopen weken zijn gegaan, dan zullen we dit aangeven en kijken hoe zij hierover denken.
Haar gedrag zal ongetwijfelt met al deze veranderingen/dingen te maken hebben, maar ik kan het even niet handelen.
Als ik haar op ga halen van het kinderdagverblijf dan rent ze weg en kan ik haar achterna om ervoor te zorgen dat ze haar jas en/of schoenen aandoet en ze mee naar huis gaat. De leidsters geven ook aan dat ze verandert zodra ik binnenkom. Ze speelt verder heel erg goed op het dagverblijf en is erg sociaal.
Ze probeert op het moment echt uit hoe ver ze kan gaan. En mijn grens is ze overgegaan. Maar boos worden heeft geen zin, dat werk alleen maar averechts.
Ik weet even niet meer wat ik ermee aanmoet.
Een weekje alleen op vakantie zou me goed doen
Aan de andere kant weet ik dat ze ook heel erg lief is, ze kan ontzettend knuffelen. Ook maakt ze er nooit een probleem van als ze naar bed moet, soms probeert ze wat tijd te rekken, maar over het algemeen gaat dit heel erg goed. Ze gaat graag mee op pad en als je de tijd voor haar neemt dan kan ze ook heel erg goed spelen/knutselen. Het is gewoon een hele grote kanjer, waar ik onvoorwaardelijk van hou.
Zo, dat lucht op
|
|
Laatste reacties